ترکیه با برگزاری کنفرانس COP۳۱ در نوامبر، در تلاش است تا موضوع "هوش مصنوعی مسئول اقلیمی" را در مرکز توجه قرار دهد. با افزایش نگرانیها دربارهٔ ردپای کربنی این کشور، مراد کُروم، وزیر محیط زیست و رئیس منتخب COP۳۱، اعلام کرد که یکی از اولویتهای اصلی مذاکرات، تشویق شرکتهای فناوری به استفاده از انرژی پاک برای تأمین نیروگاههای داده خواهد بود.
هدفگذاری برای الکتریکی کردن جهان
هدف ترکیه، افزایش سهم تقاضای جهانی انرژی از الکتریسیته به ۳۵ درصد تا سال ۲۰۳۵ است، که این عدد در حال حاضر حدود ۲۰ درصد است. این تعهد به عنوان راهی برای کمک به انتقال به آیندهای با کربن پایین معرفی شده است. این هدفگذاری در پی بحران انرژی توصیف شده به عنوان "بدترین بحران انرژی در تاریخ ما"، ناشی از تغییرات اقلیمی و شوک سوختهای فسیلی از جنگ ایران مطرح شده است. کُروم گفت: "با الکتریکی کردن زندگی روزمره، از حمل و نقل تا ساختمانها و صنعت، میتوانیم خانوادهها و کسبوکارها را از نوسانات بازار انرژی محافظت کنیم."
بیشتر بخوانید: پرندهٔ سال نیوزیلند: بازگشت رُبِن سیاه از مرز انقراض
چالشهای الکتریکی کردن فناوری
الکتریکی کردن به معنای جایگزینی فناوریهای سوخت فسیلی است؛ به عنوان مثال، تعویض یک خودرو یا اتوبوس دیزلی با خودروی برقی. با این حال، این تغییر به تنهایی نمیتواند استفاده از سوختهای فسیلی آلودهکننده را حذف کند. موسسه منابع جهانی (WRI) الکتریکی کردن را به عنوان یک "محرک، نه هدف نهایی" توصیف میکند و تأکید میکند که "یک خودروی برقی که با شبکهای سنگین از زغال سنگ تغذیه میشود، میتواند از خودرویی که با بنزین کار میکند، برای محیط زیست بدتر باشد." بنابراین، مزایای آن بستگی به نحوهٔ تولید برق دارد.
کارشناسان نگرانند که تعهد ۳۵ به ۳۵ ممکن است به دولتها اجازه دهد تا تولید گاز طبیعی را به عنوان پیشرفت در راستای اهداف الکتریکیشدن حساب کنند. کلر اسمیت از ائتلاف کمپینی Beyond Fossil Fuels بیان کرد: "اجازه ندهید که الکتریکی کردن به اسب تروای زمان ما تبدیل شود که برای پنهانسازی مصرف جدید سوختهای فسیلی استفاده شود." او هشدار میدهد که این تعهد به دولتها این امکان را میدهد که استفاده گستردهتر از سوختهای فسیلی را تحت عنوان الکتریکی کردن توجیه کنند.
وضعیت تولید برق در ترکیه
طبق گزارشها، ۴۳ درصد از برق ترکیه در سال گذشته از منابع کمکربن تولید شده است. با وجود شرایط خشکسالی، انرژی هیدروالکتریک همچنان بزرگترین منبع برق پاک این کشور با ۱۶ درصد است. سهم باد در تولید برق (۱۱.۱ درصد) از بسیاری از کشورهای گروه هفت از جمله ایتالیا و فرانسه بیشتر است. تولید انرژی خورشیدی (۱۰.۵ درصد) در ترکیه در دو سال اخیر دو برابر شده است، اما هنوز از کشورهایی با پتانسیل مشابه مانند ایتالیا و اسپانیا عقبتر است.
زغالسنگ بزرگترین منبع برق ترکیه محسوب میشود و در سال ۲۰۲۵، ۳۴.۳ درصد از تولید برق این کشور را پوشش خواهد داد. این مقدار ۱.۲ درصد بالاتر از میانگین جهانی و ۲۵.۰۷ درصد بالاتر از میانگین اتحادیه اروپا است. تقریباً دو سوم تولید زغالسنگ ترکیه به واردات وابسته است که این موضوع به امنیت انرژی این کشور آسیب میزند. همچنین، ترکیه به شدت به گاز وابسته است که ۲۲.۱ درصد از سهم برق این کشور را در سال گذشته تشکیل میدهد، که این نیز بالاتر از میانگین جهانی و اتحادیه اروپا است.
بیشتر بخوانید: اعتراضات ساکنان شهر کوچک اتریشی به مرکز دادهٔ گوگل · رزا پیتروریوستی: کودکان اروپایی با خطر شدید آب و هوای آتشین مواجه هستند
