نسل جوان اروپا در حال مواجهه با بحران جدی مسکن است و این موضوع بر زندگی روزمره آنها تأثیر میگذارد. با وجود رویای مالکیت خانه، دستیابی به این هدف به طرز فزایندهای دشوار شده است. طبق گزارش سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD)، نسلهای جوان در اروپا نسبت به نسلهای قبلی، نرخ مالکیت کمتری دارند.
تغییرات نرخ مالکیت خانه در نسلها
بر اساس گزارش «نقشهبرداری از روندها و شکافها در ثروت خانوار در کشورهای OECD»، نسلهای جوان در اروپا به طور فزایندهای با چالشهایی در دستیابی به سطوح مالکیت خانه مشابه نسلهای قبلی در همان سن مواجه هستند. دادههای OECD نشان میدهد که ۶۰ درصد از افرادی که در حدود سال ۱۹۷۵ متولد شدهاند، تا سن ۳۲ سالگی صاحب خانه بودهاند. این رقم برای نسل متولد شده در ۱۹۸۰ به ۵۸ درصد و برای نسل متولد شده در ۱۹۸۵ به ۵۲ درصد کاهش یافته است.
بیشتر بخوانید: تنش میان کشورهای شمالی و یونان بر سر بودجه اتحادیه اروپا
دلایل کاهش نرخ مالکیت خانه
چندین دلیل متصل به هم موجب کاهش نرخ مالکیت خانه شده است. کارشناسان OECD اعتقاد دارند که دسترسی به وام مسکن به دلیل افزایش نرخهای بهره از سال ۲۰۲۱ دشوارتر شده است. همچنین، قیمت مسکن در بسیاری از کشورهای OECD سریعتر از درآمدها رشد کرده است.
علاوه بر این، رشد نسبتاً کند دستمزدها قدرت خرید را کاهش داده و انباشت پیشپرداخت برای خریداران نخستین را دشوار کرده است. همچنین، افزایش ثبتنام در آموزش عالی ممکن است ورود به بازار کار و انتقال به زندگی مستقل را به تأخیر انداخته باشد.
وضعیت کشورهای مختلف
بررسیهای اخیر در سطح کشورها نشان میدهد که این روند در اکثر کشورهای اروپایی ادامه دارد. به عنوان مثال، ایرلند بزرگترین کاهش نرخ مالکیت خانه را در میان افراد در دهه ۳۰ سالگی خود تجربه کرده است؛ به طوری که این رقم از ۸۱ درصد در اوایل دهه ۱۹۹۰ به ۵۳ درصد در سالهای اخیر کاهش یافته است. یونان نیز شاهد کاهش ۲۰ واحدی از ۷۸ درصد به ۵۸ درصد بوده است.
در میان دیگر اقتصادهای بزرگ اروپا، نرخ مالکیت خانه در بریتانیا از ۷۴ درصد به ۵۶ درصد و در اسپانیا از ۷۷ درصد به ۶۰ درصد کاهش یافته است. این آمارها نشاندهنده چالشهای جدیای است که نسل جوان اروپا برای دستیابی به خانههای خود با آن مواجه است.
بیشتر بخوانید: بروکسل برای کاهش تقاضای برق در بحران انرژی قدرت میخواهد · دیدار سید عباس عراقچی با کایا کالاس در نیویورک
