پژوهشهای انجامشده در دانشگاه ساری نشان میدهند که مصرف شکر در دوران کودکی، بهویژه در ۱۰۰۰ روز اول زندگی، میتواند تأثیرات قابلتوجهی بر سلامت روان افراد در بزرگسالی داشته باشد. این مطالعه که بر روی دادههای پزشکی بیش از ۴۵,۰۰۰ نفر متولد شده بین سالهای ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۶ انجام شده است، نشان میدهد که محدودیتهای مصرف شکر در دوران کودکی میتواند به کاهش اضطراب و ترجیحات غذایی در بزرگسالی منجر شود.
تأثیر محدودیت شکر بر سلامت روان
تحقیقات نشان میدهند که در زمان جنگ و پس از آن، سیاستهای محدودیت مصرف شکر در بریتانیا به مدت ۱۳ سال اجرا شد. این محدودیتها باعث کاهش مصرف شکر برای بزرگسالان به حدود ۴۰ گرم در روز شد. نتایج این مطالعه نشان میدهد افرادی که در دوران جنینی و تا سن دو سالگی تحت تأثیر این محدودیتها قرار داشتند، نسبت به افرادی که هرگز محدودیتی نداشتند، ترجیحات کمتری برای غذاهای شیرین داشتند و خطر اضطراب در آنها ۳۳ درصد کمتر بود.
بیشتر بخوانید: هشدار مالاریا در فرانکفورت با ثبت دو مورد فوتی
پیامدهای طولانیمدت مصرف شکر
محققان همچنین متوجه شدند که میانگین سن بروز اضطراب در گروههای دارای محدودیت شکر حدود ۶۲ سال بود، در حالی که این سن برای گروههای غیرمحدود ۵۵ سال گزارش شده است. با وجود اینکه مصرف شکر پس از پایان محدودیتها به سرعت افزایش یافت، اما تأثیرات ناشی از محدودیتهای اولیه هنوز هم در بزرگسالی قابلتوجه است. نوفار گیفمن، استاد دانشگاه ساری، تأکید کرد که محیطهای غذایی اولیه میتوانند تأثیرات ماندگاری بر سلامت روان داشته باشند.
این نتایج نشاندهندهٔ اهمیت تغذیه در مراحل اولیه زندگی و تأثیر آن بر توسعهٔ مغز است. پژوهشهای قبلی نشان دادهاند که رژیمهای غذایی غنی از شکر میتوانند بر تراکم و دسترسی نورونهای سروتونین تأثیر منفی بگذارند. با این حال، محدودیت زودهنگام ممکن است از این مسیرها محافظت کند. این یافتهها میتوانند به سیاستگذاران بهداشت عمومی در اروپا کمک کنند تا درک بهتری از تأثیرات شکر بر سلامت روان داشته باشند و رژیمهای غذایی مناسبتری را توصیه کنند.
بیشتر بخوانید: تحقیقات دانشگاه سنت اندروز نشان میدهد زنان کمتر از مردان درمانهای تهاجمی دریافت میکنند · فاجعه ترافیک هوایی: آیا میشد از آن جلوگیری کرد؟
