در سفر به تورنتو، وقتی چمدانم را به سمت تاکسی میکشیدم، به راحتی از روی لبهٔ پیادهرو عبور کردم و به خیابان رسیدم. این راحتی، که بسیاری از ما به سادگی از آن عبور میکنیم، نتیجهٔ تلاشهای بیوقفهٔ فعالان حقوق معلولان همچون جودیت هومن است. او یکی از برجستهترین چهرهها در این عرصه از دههٔ ۱۹۷۰ تا زمان فوتش در سال ۲۰۲۳ بود.
چالشهای بزرگ در مسیر حقوق معلولان
وجود شیبراهها و امکانات دسترسی، روزگاری به عنوان تغییرات رادیکال و بسیار پرهزینه در زیرساختهای کشور آمریکا شناخته میشد. اما به لطف تلاشهای بیپایان هومن و همفکرانش، این امکانات اکنون به عنوان یک استاندارد در سراسر کشور وجود دارند. آنهایی که مستند «Crip Camp» را دیدهاند، به خوبی از شوخطبعی و شور و شوق هومن آگاهند. حالا، این روحیه در فیلم «Being Heumann»، به کارگردانی سیان هدر، به تصویر کشیده شده است.
سفر به دنیای مبارزات جودیت هومن
«Being Heumann» به اولین اقدام سیاسی بزرگ هومن در مبارزهاش با بیتوجهی دولتها میپردازد. این فیلم، با اینکه نواقص و کاستیهایی دارد، اما همچنان توانسته است جنبههای شورانگیز و انقلابی زندگی این فعال حقوق معلولان را به تصویر بکشد. برخی از صحنهها بهطور واضح احساسات را برمیانگیزند و نشاندهندهٔ دلسوزی و مقاومت او در برابر مشکلات است.
در نهایت، این فیلم نه تنها داستانی از یک زندگی است، بلکه پیامی جامع دربارهٔ اهمیت حقوق معلولان و ضرورت مبارزه برای برابری و دسترسی در جامعهٔ امروز را منتقل میکند. با وجود اینکه «Being Heumann» به برخی از چالشها و تناقضات پرداخته، اما همچنان میتواند الهامبخش نسلهای آینده باشد.
