گرگ استنتون: انزوای اجتماعی و تنهایی می‌تواند تا شش سال از عمر سالم شما بکاهد

گرگ استنتون، استاد دانشگاه تولین، در تحقیق اخیر خود به بررسی تأثیر انزوای اجتماعی و تنهایی بر عمر سالم افراد پرداخته است. این مطالعه که در نشریه Nature Communications منتشر شده، نشان می‌دهد که هر دو عامل به طور قابل توجهی با کاهش سال‌های بدون بیماری مرتبط هستند. به طور متوسط، انزوای اجتماعی و تنهایی می‌تواند حدود شش سال از عمر سالم افراد را کاهش دهد و این موضوع بر سلامت جسمی و روانی تأثیر منفی می‌گذارد.

تأثیرات بر سلامت جسمی و روانی

تحقیق یاد شده، داده‌های مربوط به بیش از ۲۷۰ هزار بزرگسال بین ۴۰ تا ۶۹ سال را تجزیه و تحلیل کرده و نشان می‌دهد که اثرات منفی انزوای اجتماعی و تنهایی به ویژه در سال‌های بدون اختلالات روانی مانند افسردگی و اضطراب بیشتر از سال‌های بدون بیماری‌های جسمی مانند دیابت نوع ۲، بیماری‌های قلبی، بیماری‌های تنفسی مزمن، بیماری‌های عصبی و سرطان است.

بیشتر بخوانید: خواب شما تحت تاثیر خرخر شریک زندگی‌تان؟

استنتون تأکید کرد: "به طور کلی، این مطالعه نشان می‌دهد که انزوای اجتماعی و تنهایی می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر امید به زندگی بدون بیماری داشته باشد." همچنین، در این مطالعه مشخص شد که افراد ۵۰ ساله‌ای که هم انزوای اجتماعی و هم تنهایی را تجربه کرده‌اند، نسبت به کسانی که این مشکلات را ندارند، سال‌های کمتری را بدون بیماری‌های مزمن عمده زندگی می‌کنند.

تفاوت‌های جنسیتی در تجربه انزوای اجتماعی

مردان و زنان به شیوه‌های متفاوتی از تنهایی و انزوای اجتماعی رنج می‌برند و این موضوع در تأثیر آن بر سلامت آنها مشهود است. زنان بیشتر به ارتباطات عاطفی اهمیت می‌دهند و به همین دلیل مشکلات روانی آنها به تنهایی مرتبط‌تر است. در مقابل، مشکلات روانی مردان بیشتر به انزوای اجتماعی مربوط می‌شود.

تحقیقات نشان می‌دهد که برای زنان، تنهایی و انزوای اجتماعی به طور میانگین ۲.۴ سال به سلامت جسمی و ۳.۷ سال به سلامت روان آسیب می‌زند. در حالی که برای مردان، این اعداد به ترتیب ۱.۷ سال و ۵.۸ سال است. مردان بیشتر در معرض تجربه هر دو مشکل قرار دارند و همچنین به نظر می‌رسد که منابع اجتماعی، مادی و اقتصادی کمتری در اختیار دارند.

نویسندگان این تحقیق اشاره کردند که این شکاف جنسیتی ممکن است به دلیل تفاوت‌های موجود در شیوه‌های حمایت‌جویی و دستیابی به سلامت روان باشد. مردان معمولاً بیشتر بر حضور فیزیکی و تعاملات اجتماعی مکرر تکیه دارند، در حالی که زنان بیشتر به حمایت عاطفی وابسته‌اند.

بیشتر بخوانید: کاهش تدریجی نرخ خودکشی در اتحادیه اروپا با تأثیر بیشتر بر مردان · آیا مصرف کم ماری‌جوانا بی‌خطر است؟