کارگران کارخانه بازیافت در ایوانیچ-گراد کرواسی، با ماسکهای تصفیه هوا، مواد شیمیایی خطرناک مانند اتانول، بنزن و استونها را بازیافت میکنند. این حلالهای مورد استفاده، عمدتاً از صنایع بستهبندی مواد غذایی، داروسازی و خودروسازی بهدست میآیند و همگی دارای مواد مضر هستند. یک فرآیند پیچیده تمامی باقیماندههای آنها را حذف کرده و حلالهای آلوده را به حلالهای تمیز تبدیل میکند، آماده برای بازاستخدام در تولید.
فرآیند بازیافت در کارخانه
ماریو ژلژناک، سرپرست تولید در شرکت پرمیفاب، توضیح میدهد: "این حلال آلوده است که ما از دستگاه گرفته و به دستگاه تقطیر منتقل میکنیم. ما آن را تقطیر میکنیم و نتیجهای که میگیریم حلال پاکی است که در تولید بعدی استفاده میشود. کاملاً تمیز است." علاوه بر آب و سایر ناخالصیها، زبالههای حاصل اساساً لجن هستند که برای تولید انرژی مورد استفاده قرار میگیرند که به تأسیسات بازیافت انرژی میدهد. او همچنین توضیح میدهد که "همه چیز در داخل یک کوره چرخشی سوزانده میشود و به خاکستر بیضرر تبدیل میشود". این خاکستر میتواند به عنوان مصالح ساختمانی استفاده شود.
بیشتر بخوانید: آلمان نقشه راه ملی خود برای حذف سوختهای فسیلی تا سال ۲۰۴۵ را اعلام کرد
این شرکت، که بهطور جزئی از سوی اتحادیه اروپا تأمین مالی شده است، ادعا میکند که سالانه حدود سه میلیون کیلوگرم حلالهای مصرفشده را بازیافت میکند و نرخ بازیافت ۹۰ درصدی برای مواد خام آلوده ارسالی از جانب مشتریان خود دارد.
چالشها و رقابت در بازار
این شرکت با رقابت شدید از سوی سایر بازیگران بزرگ صنعتی در آلمان، فرانسه، اسپانیا و ایتالیا مواجه است و باید کارآیی و تنوع را ارائه دهد، به گفته ایگور پودرواچ، مدیر توسعه کسبوکار. او توضیح میدهد: "ما مشتریان بسیار زیادی از صنایع داروسازی، خودروسازی، صنعت رنگ و بستهبندی مواد غذایی داریم. پس از آلودگی یک ماده و زمانی که دیگر قابل استفاده نیست، این ماده را به ما ارسال میکنند."
این شرکت در آزمایشگاه خود، نمونههای حلالهای مصرفشده را تجزیه و تحلیل میکند تا تعیین کند که آیا میتوان آنها را بهطور ایمن و مؤثر بازیافت کرد. پارامترهای مختلفی از جمله دما، فشار و تعادل انرژی باید مورد بررسی قرار گیرد. سیلویا پتکوویچ، مدیر کنترل کیفیت و مدیر آزمایشگاه، میگوید: "شاید میزان تقطیر خیلی پایین باشد، بنابراین واقعاً از نظر مالی و مواد معقول نیست. از سوی دیگر، اگر باقیماندههای تقطیر زیادی باقی بماند که نمیتوانیم کاری با آن بکنیم، ما ترجیح میدهیم از آن ماده استفاده نکنیم."
پس از تقطیر و قبل از ارسال حلالهای تمیز به مشتریان، مجدداً کنترل کیفیت انجام میشود. سیلویا توضیح میدهد: "این نمونه به دلیل رسوب، مطابقت ندارد، بنابراین نمیتواند به مشتری ارسال شود. این نمونه باید در اینجا بماند و نیاز به تصفیه بیشتری دارد."
حلالهای تأیید شده به مشتریان در ظروف ویژه ارسال میشوند. نیکولا گویاویچ، راننده شرکت، یکی از این محمولهها را هدایت میکند و میگوید: "این محموله منحصر به فرد است زیرا در حالت مایع و بسیار انفجاری است. در طی بارگیری و حمل و نقل، احتیاط زیادی لازم است، بنابراین رانندگان تخصصی مورد نیازند."
این محموله به یک شرکت خانوادگی به نام روتوپلاست میرسد که هر سال تقریباً ۵,۰۰۰ تن بستهبندی و برچسبگذاری برای صنایع غذایی، انرژی و محصولات حیوانی تولید میکند. آنتون چنگیچ، مدیر تولید، میگوید: "مهم است که محصولات ما نه تنها از نظر تولید مؤثر باشند، بلکه همچنین پایدار از نظر محیطزیستی."
بلاژنکو ماریچ، مدیرعامل شرکت، ادعا میکند که "۸۰ درصد مواد قابل استفاده به این شکل وجود دارد" و هدف آنها این است که به سمت مواد تکمادهای حرکت کنند. ایگور پودرواچ میگوید که گردش مالی آنها از زمانی که فعالیت خود را در دسامبر ۲۰۱۴ آغاز کردند، "تقریباً ۲۰ تا ۲۵ درصد در سال" رشد داشته است.
این شرکت ادعا میکند که در مقایسه با تولید اولیه، حلالهای بازیابی شده تا ۱۰ برابر کمتر دیاکسید کربن تولید میکنند.
بیشتر بخوانید: کاهش سطح آب راین و دانوب تهدیدی برای امنیت منابع آب اروپا · نقشه جدید آلودگی نفتی در اقیانوسها و تاثیر آن بر اروپا
