زمستان ۱۹۹۹. هنگام فیلمبرداری یکی از بهیادماندنیترین صحنههای «Mullholland Drive»، فیلمی که روزنامه «نیویورک تایمز» آن را تاکنون دومین فیلم برتر قرن معرفی کرده و به طور کلی مورد تحسین منتقدان تخصصی قرار گرفته، ناومی واتسِ آن زمان ناشناخته موفق میشود تشویق غیرمعمول همه اعضای گروه حاضر در صحنه را برانگیزد؛ از جمله کارگردان فیلم، دیوید لینچِ درگذشته، که خود بازیگر بارها از نقش او در جهش کارنامهاش با این درام رویاگون فراموشنشدنی یاد کرده است.
بیش از ۲۰ سال بعد، این بازیگر انگلیسی جایزه دونستیا از جشنواره فیلم سنسباستین، زینهمالدیا، را دریافت خواهد کرد؛ پس از مسیری حرفهای که در آن از کلاسیکهای ژانر وحشت («The Ring») تا پرفروشهای بزرگ («Lo imposible» ساخته خوان آنتونیو بایونا) و حتی سریال تلویزیونی با حالوهوای کَمپِ رایان مورفی («Feud») را تجربه کرده است.
واتس تاکنون دو بار نامزد اسکار و گلدن گلوب و یک بار نامزد بفتای بریتانیا، جایزه گویا در اسپانیا و جایزه تلویزیونی امی شده است. جشنواره باسابقه سنسباستین او را «یکی از بااستعدادترین و شناختهشدهترین بازیگران نسل خود» توصیف کرده است. در میان دیگر کارگردانان صاحبنامی که این بازیگر بریتانیایی با آنها کار کرده، میتوان به الخاندرو اینیاریتو، هم در «۲۱ gramos» و هم «Birdman»، مایکل هانکه، وودی آلن و نوا بامباک اشاره کرد.
هیات داوران زینهمالدیا تایید کرده است که واتس در ۱۹ سپتامبر در یک آیین ویژه این جایزه را دریافت خواهد کرد؛ مراسمی که پس از آن فیلم «La esposa perfecta» ساخته بن شیرینیان، که این بازیگر یکی از اعضای گروه بازیگران آن است، به نمایش درخواهد آمد. این فیلم درامی است که در آن یک روزنامهنگار جوان نیویورک تایمز هنگام دوستی با همسر فرد مظنون، به هویت احتمالی یک افسر نازی که در کویینز زندگی میکند پی میبرد.
این جشنواره پیشتر در ماه اوت اعلام کرده بود که نخستین جایزه دونستیا امسال به ورنر هرتسوگ، کارگردان، فیلمنامهنویس، تهیهکننده و بازیگر، تعلق میگیرد. فهرست چهرههای پیشتر تجلیلشده در این رویداد باسک نامهایی چون گریگوری پک، بت دیویس، لورن باکال، فرانسیس فورد کوپولا، اگنس واردا، کاترین دونو و پدرو آلمودوار را در بر میگیرد.
