پیروزی حزب چپ در انتخابات ایالتی برلین، بحثی قدیمی را با شدتی تازه به درون این حزب بازگردانده است: آیا حزب چپ باید برای در دست گرفتن دولت ایالتی و شهرداری برلین تلاش کند، یا تنها در صورتی وارد ائتلاف شود که بتواند بخشهای اساسی برنامه اجتماعی خود را عملی کند؟ این پرسش پیش از انتخابات نیز در درون حزب مطرح بود، اما نتیجه روز یکشنبه آن را از یک بحث نظری به مسئلهای فوری تبدیل کرده است. حزب چپ در نخستین برآوردها حدود یکچهارم آرا را به دست آورد و از همه رقبای خود پیش افتاد؛ رویترز در برآوردهای شب انتخابات سهم این حزب را ۲۵.۳ درصد گزارش کرد.
چالشهای درونی حزب چپ
نلی توگل، روزنامهنگار چپ و نویسنده ستون در «نویس دویچلند»، سه روز پیش از انتخابات در یادداشتی با عنوان «حزب چپ در دولت؟ نه به هر قیمت» دقیقاً همین مناقشه را بررسی کرده بود. او از اینکه در درون حزب هنوز بر سر شرایط ورود به دولت اختلاف وجود دارد استقبال میکند و با این تصور رایج که تنها راه تغییر سیاسی «حکومت کردن» است، مخالفت دارد. از نگاه او، تاریخ جنبشهای اجتماعی نشان داده است که بسیاری از دستاوردهای مهم اجتماعی نه از ابتکار دولتهای چپ، بلکه در نتیجه فشار جنبشهای تودهای، اعتصابها و مبارزات اجتماعی به دولتها تحمیل شدهاند.
بیشتر بخوانید: فریدریش مرتس: دوران دوستی بیقید و شرط آلمان و آمریکا پایان یافته است
تجارب گذشته و تأثیرات آن
حزب چپ و پیش از آن PDS در ۲۵ سال گذشته در مجموع ۱۶ سال در دولت ایالتی برلین حضور داشتهاند. به اعتقاد توگل، سنگینترین بار منفی برای حزب چپ به دوره نخست، یعنی دولت قرمز-قرمز سالهای ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۱، بازمیگردد. این دوره با بحران مالی شدید پس از رسوایی بانک برلین و اجرای برنامههای ریاضتی همراه بود. یکی از مهمترین تصمیمها خروج برلین از چارچوب تعرفهای مشترک ایالتها در سال ۲۰۰۳ بود؛ توافقی که برای کارکنان بخش عمومی کاهش دستمزد هشت تا دوازده درصدی در پی داشت.
توگل به خصوصیسازی گسترده داراییهای عمومی نیز اشاره میکند. در این دوران، دولت ائتلافی SPD و PDS بیش از ۱۰۰ هزار واحد مسکونی متعلق به بخش عمومی را واگذار کرد. سالها بعد، جنبش «Deutsche Wohnen & Co enteignen» برای اجتماعیکردن دارایی شرکتهای بزرگ مسکن شکل گرفت و خود حزب چپ به حامی آن تبدیل شد. این تناقض تاریخی در حال حاضر چالش بزرگی برای اعتبار حزب چپ در برلین به شمار میرود.
بیشتر بخوانید: کارستن بروئر به عنوان رئیس کمیته نظامی ناتو انتخاب شد · رهبر سوسیال دموکراتهای سوئد، مگدالنا آندرسون، آمادهٔ تشکیل دولت جدید است
