۱ مهر ۱۴۰۵ --:--
فوری
دولت ایالات متحده و دانمارک توافقی برای کنترل گرینلند امضا کردند
جهان

دولت ایالات متحده و دانمارک توافقی برای کنترل گرینلند امضا کردند

توافقی که آینده گرینلند را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد

منبع تصویر: euronews.com

توسط ۳ دقیقه زمان مطالعه ۵۰,۶۵۴

خلاصهٔ خبر

  • توافقی که آینده گرینلند را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد
  • این توافق نه تنها به تنش‌های سیاسی میان ایالات متحده و دانمارک پایان می‌دهد، بلکه به واشنگتن اجازه می‌دهد تا کنترل امنیتی و اقتصادی بیشتری بر گرینلند داشته باشد.
  • ۲ پایگاه نظامی جدید
  • ۱۹۵۱

دولت ایالات متحده و دانمارک روز سه‌شنبه در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک توافقی را امضا کردند که به نبرد سیاسی برای کنترل گرینلند پایان می‌دهد. این توافق که به امضای دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، مت مته فردریکسن، نخست‌وزیر دانمارک، و ینس-فردریک نیلسن، نخست‌وزیر گرینلند رسید، حقوق دسترسی واشنگتن به گرینلند را تایید می‌کند اما به‌طور کل مالکیت آن را به رسمیت نمی‌شناسد.

جزییات توافق و ابعاد نظامی

این توافق همچنین شامل برنامه‌هایی برای بازگشایی دو پایگاه نظامی جدید در گرینلند است؛ یکی در نارسارسوآک، یک تأسیسات قدیمی از دوران جنگ سرد در جنوب گرینلند، و دیگری در مستر سویگ در سواحل شرقی جزیره. این توافق در پی یک کمپین گسترده از سوی کاخ سفید شکل گرفت که دانمارک را متهم به عدم دفاع کافی از گرینلند در برابر تهدید فزاینده حضور چین و روسیه در این منطقه کرد.

دولت ترامپ اعلام کرده بود که نیاز به مالکیت جزیره دارد، اما توافق جدید نشان می‌دهد که او در این درخواست خود به یک سازش بزرگ دست یافته است. مذاکرات بر اساس توافقنامه دفاع از گرینلند در سال ۱۹۵۱ که به ایالات متحده حقوق قابل توجهی برای ایجاد پایگاه‌های نظامی می‌دهد، صورت گرفت.

پیامدهای اقتصادی و امنیتی

دولت ایالات متحده در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل بیان کرد که این توافق به واشنگتن "کنترل دائمی بر امنیت و تمامی نیازهای دیگر" در گرینلند می‌دهد. ترامپ اضافه کرد که هیچ دشمن ایالات متحده دیگر نمی‌تواند در گرینلند پایگاه نظامی ایجاد کند یا سرمایه‌گذاری‌های حساس انجام دهد مگر با توافق کتبی واشنگتن.

به علاوه، این توافق به ایالات متحده حق وتو بر سرمایه‌گذاری‌های خارجی از کشورهای غیردوست را می‌دهد. به گفته جیمز ای. بیکر، قاضی سابق ایالات متحده، این توافق باید با حسن نیت تلقی شود و به روابط ایالات متحده با دانمارک و گرینلند و ناتو کمک کند.

توافق همچنین شامل ممنوعیت حضور نظامی کشورهای غیر ناتو در گرینلند می‌شود که البته این بند قبلاً نیز در توافق قبلی وجود داشت. به‌طور کلی، ناتو به عنوان محور امنیت و دفاع گرینلند باقی خواهد ماند.

این توافق به‌طور صریح «حاکمیت و تمامیت ارضی» دانمارک و حق تعیین سرنوشت مردم گرینلند را به رسمیت می‌شناسد و به عنوان یک «راه‌حل دائمی» معرفی شده است. این بدان معناست که حتی اگر مردم گرینلند تصمیم به جدایی از دانمارک بگیرند، این توافق همچنان اعتبار خواهد داشت.

گرینلند که به‌عنوان یک دارایی استراتژیک برای آمریکای شمالی در نظر گرفته می‌شود، به دلیل موقعیت جغرافیایی خود برای تاسیسات نظامی دفاعی و همچنین منابع طبیعی غنی آن، همواره مورد توجه بوده است. با کاهش یخ‌های قطبی، مسیرهای دریایی جدیدی برای فعالیت‌های تجاری به وجود آمده که نشان می‌دهد این موضوع همچنان در آینده مورد بحث و بررسی خواهد بود.

منبع: euronews.com

چرا این خبر مهم است؟

این توافق نه تنها به تنش‌های سیاسی میان ایالات متحده و دانمارک پایان می‌دهد، بلکه به واشنگتن اجازه می‌دهد تا کنترل امنیتی و اقتصادی بیشتری بر گرینلند داشته باشد. با توجه به موقعیت جغرافیایی و منابع طبیعی غنی گرینلند، این توافق می‌تواند تبعات زیادی برای روابط بین‌الملل در آینده داشته باشد.

پیشینه

توافق جدید در پی نگرانی‌های ایالات متحده از نفوذ چین و روسیه در گرینلند شکل گرفته است. این توافق به نوعی ادامه‌دهنده توافقنامه دفاع از گرینلند در سال ۱۹۵۱ است که به ایالات متحده حقوق قابل توجهی برای ایجاد پایگاه‌های نظامی می‌دهد.

اعداد مهم

– ۲ پایگاه نظامی جدید
– ۱۹۵۱